کد خبر: ۳۴۶۸۴
دوشنبه ۲۱ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۲۲:۰۵
تعداد بازدید:2922
صفحه نخست » جامعه

عظمت انسان "چه کنیم که بشود"

 با توجه به نتیجه ی مطالب پنج هفته گذشته باید اذعان داشت که: زندگی به دلیل عظمت وجود مان ارزش والایی دارد و به دلیل حجم رسالت بودن و سرعت گذر زمان وقتی برای کینه و کژی و کاستی باقی نمی ماند زیرا دنیا ارزشی والاتر از نا راستی و نیرنگ دارد، ارزشی به میزان آرامش وجود در صداقت و پاکی برای انجام رسالت مان. تمام انسانها حق دارند از موهبت های پروردگار و دستاورد های گذشتگان به حد لازم استفاده کنند.

به گزارش شهروندالبرز ،  پس باید دید چگونه می توان بدون تعدی به حقوق دیگران. به حد درایت و تلاش موثر، از خوان پروردگار و دستاورد گذشتگان بهرمند شویم.   به نحوی که ضمن رسیدن به حدود آرزوهای رنگین، درونی آرام و وجدانی بیدار داشته و احساس مسئولیتی وافر و قدرشناسی شایسته باشیم؟!

آری می شود!! زیرا باید این جمله را آنقدر تکرار کنیم که در ذهن مان حک شود " نمیشود وجود ندارد بلکه باید راه چگونه شدن را یافت" هر گاه که حس کردیم پیمودن راهی برای رسیدن به خواسته ای به بن بست رسیده است.

باید بدانیم که برای ارتقاع در تمام حوزه های دانش بشر بن بستی وجود ندارد. پس فکرمان را وا می داریم به تلقین به "چه کنیم که بشود" یعنی بخش دوم جمله بالا، سپس با آزاد سازی ذهن به دنبال کاری دیگر می رویم.

اگر گشودن راه هدف دغدغه ذهن مان شده باشد. مطمئن باشیم که مغز مان راهش را می یابد و ما را مطلع می کند.

البته گفتیم که برای رسیدن به هرآنچه که به ذهن خطور کند که در این جهان موجود باشد و در حیطه ی نیاز قرار بگیرد. می توان به آن احاطه پیدا کرد. به شرطی که ضمن شناخت خود شش فاکتور اصلی موفقیت را داشته باشیم.  

احساس نیاز عمیق، انگیزه قوی، قدرت درون متناسب، تخصص کافی، تبحر لازم و برنامه ریزی دقیق.

 زیرا اگر احساس نیاز به خواسته ای را نداشته باشیم دنبال آن نمی رویم و اگر انگیزه ی قوی نداشته باشیم خیلی سریع از دنبال کردنش خسته و منصرف می شویم. اگر قدرت انجام خواسته در وجود مان نباشد از انجامش باز  می مانیم.

اگر تخصص مربوط به آن را نداشته باشیم. از درک چگونگی انجامش عاجز خواهیم بود. اگر نسبت به آن تبحر نداشته باشیم از نحوه ی اجرای درست و برطرف کردن چالش هایش باز می مانیم.

و اگر برنامه و فلسفه ی چگونه ، به چه میزان، چرا و در چه زمان باید به کدامین بخش از خواسته برسیم را نداشته باشیم در مراحل اولیه انجام پس و پیش عمل می کنیم.

در نتیجه یا اصلا به آن نمی رسیم. و یا به موقع لازم و نیاز حتی به بخش های اولیه اش هم نمی رسیم. پس نمی توانیم خواسته یا آرزوی متعاقب را دنبال کنیم.

 بنا بر این بین راه متوقف می شویم. جمله ای است قابل تعمق از کتاب راه زندگی اثر اینجانب که می گوید، "توشه ی نیاز ما در لحظات زود گذر زمان نهاده شده است. اگر ذره ای تعلل کنیم آن لحظه و توشه ی درونش را از دست خواهیم داد."

فقط یادمان باشد برای انجام هر کار و بررسی هر موضوع ضمن دقت به اندازه ی نیاز باید وقت بگذاریم و از فکر و حرکت به سوی هدف باز نمانیم.

و این مهم را نیز آویزه ی گوشمان قرار دهیم که:  "انسان به شگفتی آفریده شد که شگفتی بیافریند" یعنی هیچگاه نمی توان انسانی را یافت که در چهار چوب توان و موقعیت درست خود قرار گرفته باشد و نتواند شگفتی بیافریند.

 انشاالله از هفته آینده پیرامون چرا از نظر صنعت و اقتصاد به اینجا رسیدیم؛ چگونگی راه خروج از نابسامانی اقتصادی را مورد بحث قرار می دهیم.

حبیب الله آزادی


نویسنده : حبیب الله آزادی

برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید

نظرات شما

 

  • بخش نظرات تنها برای ارائه نظرات شما در رابطه با همین مطلب می باشد و نظرات متفرقه حذف خواهند شد.
  • لطفاً از نوشتن متن های تبلیغاتی و یا توهین آمیز خودداری فرمایید.
  • نظرات شما پس از تایید مدیریت وبسایت قابل نمایش خواهد بود لطفاً در ارسال نظرات صبرداشته باشید
  • قبل از ارسال نظرات خود قوانین سایت را مطالعه بفرمایید