کد خبر: ۲۹۴۰۸
سه شنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۵۵
تعداد بازدید:6676
صفحه نخست » جامعه

لجبازی در کودکان

لجبازی یکی از رفتار های ناسازگارانه است که ضمن آن فرد روی عقیده خود پافشاری کرده و به مخالفت با دیگران می پردازد .

به گزارش شهروندالبرز ، اما لجبازی از چه سنی آغاز می شود ؟

لجبازی از حدود یک سالگی شروع می شود و بتدریج شدت می گیرد و حدود سه سالگی به اوج خود می رسد پس از این دو ره فقط گاهی اتفاق می افتد. لجبازی به صورت سر پیچی از درخواستهایی که حتی ممکن است مورد علاقه کودک باشد ، سر پیچی از دستور دیگران ، آسیب رساندن به خود ، گریه کردن ، فریاد کشیدن ، ناسزا گفتن ، خودداری از غذا خوردن و شکستن وسایل بروز می کند. اگر انتظارات والدین از کودکان منطقی باشد و وظایف ساده و آسانی برای آنها تعیین کنند ، آنان نیز همکاری می کنند و رفتاری مطلوب نشان می دهند . کودکان برای کنار آمدن با دیگران به قوانین ساده و روشن نیازمند هستند . نباید از کودکان بخواهیم که هر آنچه ما می گوییم انجام دهند. کودکان در سنین پیش دبستانی دوست دارند خودشان تصمیم بگیرند ، انتخاب کنند و در کار های مربوط به خود مستقل باشند . بنابر این تنها در مواردی کودک لجباز به شمار می آید که بیش از نیمی از دستورات را اطاعت نکند .

چرا کودکان لجباز می شوند ؟

وقتی کودکان درخواستی دارند و یا والدین آنها را مجبور به انجام عملی به خلاف میلشان می کنند لجباز می شوند . گاهی توجه زیاد والدین به رفتار های نا مناسب کودکان سبب می شود که رفتار های نا درست آنان تقویت شود ، به طوری که کودکان به دلیل آوردن ، جر و بحث کردن ، نق زدن ، مجادله کردن و درخواست های مکرر متوسل می شوند. گاهی نیز علت لجبازی کودکان آن است که والدین در برابر لجبازی های آنان رفتار ثابتی ندارند . مثلا یک روز هیچ عکس العملی در برابر لجبازی نشان نمی دهند و روز دیگر از آنان می خواهند مطابق با خواسته والدینشان رفتار کنند . اگر همیشه با کودکان رفتار ثابتی داشته باشیم کمتر لجبازی می کنند. نحوه دستور دادن والدین نیز بسیار موثر است . اگر والدین زیاد دستور بدهند کودکان از انجام دستورات خودداری می کنند. گاه کودکان دستور را اجرا نمی کنند چون کسی به آنان یاد نداده است چگونه آن کار را انجام دهند مثلا کودک طرز استفاده از قاشق و جنگال را نیاموخته است اما والدین توقع دارند آداب صحیح غذا خوردن را رعایت کند.

در مورد دستوراتی که به کودک می دهید فکر کنید

1-قوانین را مستقیم و واضح بیان کنید و به آنان در زمینه رعایت این قوانین کمک کنید. با کودک صمیمی شوید و به او توجه کنید ، در کنارش بنشینید ، به چشمهایش نگاه کنید ، نامش را به زبان آوریدو به انجام کار تشویقش کنید.

2-کارهایی را که از کودک انتظار دارید به او بگویید. درخواستهای خود را به طور واضح و روشن بیان کنید، مثلا (( لیلا خواب است ، برو لباس خوابت را بپوش )) اگر می خواهید کودکتان از انجام کار خاصی خودداری نکند باید قبلا یک بار مسئله را به او گفته باشید مثلا (( علی روی مبل نپر روی صندلی بنشین و تلویزیون نگاه کن )).

3-به کودک خود برای همکاری فرصت کافی بدهید در صورت انجام دستور از او تشکر کنید . اگر می خواهید کار جدیدی مثل آماده شدن برای خواب را به کودکتان یاد دهید ، یک بار توضیح دهید ، پنج دقیقه صبر کنید سپس خواسته خود را یک بار دیگر تکرار کنید اگر می خواهید کودک از انجام کار خاصی خودداری کند از تکرار مرتب آن اجتناب کنید.

4-دلایل منطقی بیاورید . اگر کودک ظرف 5 دقیقه کار مورد نظر را انجام نداد از دلایل متناسب با موقعیت استفاده کنید. در صورتی که کودک باز هم دستور شما را انجام نداد و در همان موقع مشغول فعالیت خاصی ماند تماشای تلویزیون بود فعالیت او را قطع کنید ( تلویزیون را خاموش کنید و یا اسباب بازی را بردارید)و به کودک در مورد دلیل انجام ابن کار توضیح دهید.برای مثال کاری را که از تو خواستم انجام ندادی به همین دلیل تلویزیون تا ده دقیقه خاموش خواهد بود. برای حذف یک فعالیت (ندیدن تلویزیون ) پنج دقیقه کافی است . از شکایت و اعتراض و بحث با کودک خودداری کنید.

5- کودک را به فعالیت قبلی بازگردانید . در صورتی که زمان مورد نظر برای اصلاح رفتار کودک به اتمام رسید اجازه فعالیت دوباره را داده و یا اسباب بازی را به کودک بدهید. اگر بعد از شروع دوباره فعالیت یا برگرداندن اسباب بازی ، لجبازی ادامه داشت دلایل منطقی خود را تکرار کنید و به او فرصت طولانی تری بدهید ، مثلا بقیه روز را و یا در صورت لزوم از روش ساکت کردن و یا محروم کردن استفاده کنید. گاهی اوقات می خواهید کودک کار جدیدی را شروع کند در حالی که او به راحتی آن را نمی پذیرد مثلا می خواهید کودک در ساعت معینی بخوابد در حالی که دیگر افراد خانواده بیدار هستند . در صورت ادامه مشکل رفتاری کودک به او توجه نکنید. او را روی صندلی دور از دیگر افراد خانواده بنشانید و به او بگویید برای دو دقیقه باید ساکت بنشینی و دیگر به او توجه نکنید. اگر کودک ساکت ننشست از محروم کردن استفاده کنید و به او بگویید چون دو دقیقه ساکت ننشستی به همین دلیل تو را از .... محروم می کنم. محروم کردن یعنی حذف کردن فعالیت خاصی که در آن زمان کودک انجام می دهد مثلا بازی کردن با اسباب بازی و یا تماشای تلویزیون . او را به اتاق دیگر (غیر از اتاق خودش ) بفرستید و با در نظر گرفتن سن کودک بین 3 الی 8 دقیقه اجازه ندهید از اتاق خارج شود. اگر در این مدت کودک ناراحت یا عصبانی شد به او توجهی نکنید و در صورتی که از اتاق خارج شد او را به جای قبلی باز گردانید. در صورتی که بعد از اتمام زمان مورد نظر ، کودک دستورات شما را انجام داد او را تشویق کنید و در صورت سر پیچی از روش ساکت کردن و یا محروم کردن استفاده نمایید و تا زمانی که کودک به رفتار جدید عمل نکرده است روشهای قبلی را مرتبا تکرار کنید.

7- برای آن که کودک مستقل شود به او حق انتخاب دهید.

8-لازم نیست تمام قوانین و دستورات را برای کودک توضیح دهید زیرا منجر به بحث کردن کودک با شما می شود.

9- با کودک صمیمی باشید و به او توجه کنید و به طور مستقیم و آشکار از او درخواست کنید.

10-کودک را به دلیل رفتار خوب تشویق کنید.

11-زمانی که کودک لجبازی می کند سریع عکس العمل نشان دهید.

12-از راهکار های مختلف مانند ارائه دلایل منطقی و روش ((ساکت کردن و محروم کردن )) استفاده کنید.

 سعید آوری

کارشناس ارشد روانشناسی عمومی

نویسنده : سعید آوری

برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید

نظرات شما

 

  • بخش نظرات تنها برای ارائه نظرات شما در رابطه با همین مطلب می باشد و نظرات متفرقه حذف خواهند شد.
  • لطفاً از نوشتن متن های تبلیغاتی و یا توهین آمیز خودداری فرمایید.
  • نظرات شما پس از تایید مدیریت وبسایت قابل نمایش خواهد بود لطفاً در ارسال نظرات صبرداشته باشید
  • قبل از ارسال نظرات خود قوانین سایت را مطالعه بفرمایید